no dobrze, skoro już poszło tych kilka słów tytułem wstępu, to dodam jeszcze, że jednym z moich zamierzeń jest pisanie tu jak najczęściej. bo wiem, że pisanie pomaga i leczy czasem. tu znów odwołanie do bloga poprzedniego. 

chociaż pisać teraz będzie trudniej. pisać o pracy, kiedy każdy zna mnie aż za dobrze, nie dzieli nas żadna bariera językowa, a wspominanie o konkretnych osobach może skończyć się tylko źle. duński świat był tak pięknie bezosobowy. więc ciężko mi będzie pisać. ale postaram się wymyślić odpowiedni kod, który tylko odpowiedni i odpowiednio wytrwali czytelnicy będą w stanie rozpracować.